حفاظت از محیط زیست و اطمینان از پایداری و همه جانبه بودن آن از جدیترین چالشهای فراروی شهروندان شهر کابل است. با توجه به افزایش جمعیت شهرنشین، در شهر 5 میلیون نفری کابل و داشتن محیط سالم و عاری از هرگونه آلودگیها، یکی از بهترین گزینهها ارائه راهکارهای مدیریتی میباشد. راهکارهای مدیریتی تلاش دارد، تا سلامت شهروندان شهرکابل را در مقابل آلودگیهای مانند؛ ( آب، خاک، هوا و صوت) و شرایط نامناسب تنشهای عصبی ناشی از آلودگیها را از بین ببرد.
پژوهش حاضر از نظر ماهیت، توسعهای-کاربردی و از لحاظ روش مطالعه،توصیفی-تحلیلی میباشد. و در گردآوری دادهها از شیوهی کتباخانهای و میدانی استفاده شده است. جامعه آماری این پژوهش تربیه معلم سیدجمالالدین افغان و نمونه آماری، طبق جدول کوکران 75 نفر انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفته است. در تجزیه و تحلیل دادهها و اطلاعات با استفاده از نرم افزار SPSS و ECXEL صورت گرفته است.
نتایج بدست آمده نشان میدهد که، در شهر کابل، درجات این آلودگیها، بصورت نزولی در حال سقوط و بروز فاجعه قرار دارد؛ پس برای جلوگیری از آلودگیهای محیط زیست، راهکارهای چون: آگاهیدهی عامه، اقدامات مدیریتی جهت کنترول و کاهش آلودگیهای زیستی، برنامهریزی، طرح استراتیژیها، دخالت شهروندان در تصمیمگیریهای کلان حکومت، نظارت جدی از منابع آلودگیها، مسوولیت پذیری، مکلفیت فردی، استفاده از انرژیهای قابل تجدید( آفتابی و بادی) گسترش فضاهای سبز و غرس نهال، کنترول جمعیت، تأمین منابع، و تعیین جریمههای نقدی و مجازات آلوده کنندگان، نهادینه کردن فرهنگ شهری، شهر نشینی و فرهنگ اپارتمان نشینی، پیشنهاد میگردد.