تأثیر برنامه‌ریزی استراتژیک بر افزایش بهره‌وری نظام مدیریت شهری افغانستان

نوع مقاله : علمی-تخصصی

نویسندگان

1 ریاست مؤسسه تحصیلات عالی خواجه عبدالله انصاری(رح)

2 مشاور برنامه ریزی

10.22034/sm5.2023.100370.1020

چکیده

رشد روزافزون جمعیت جهان، گرایش جوامع بشری به زندگی شهری را افزایش داده و روز به روز این روند گراف صعودی را میپیماید. در عین حال محدودیت زمین و منابع طبیعی، رقابت های سیاسی اقتصادی کشور ها و مسائل مربوط به توسعه‌ی پایدار و انکشاف متوازن، تأمین رفاه، عدالت اجتماعی و تعالی فرهنگی در میان شهروندان، مسئولین ادارۀ دولت ها، متخصصین برنامه‌ریزی و مدیران شهری را در ابعاد مختلف، با چالش‌های جدی رو به رو ساخته است. افغانستان با غنامندی از منابع سرشار طبیعی، موقعیت جغرافیایی و ساختار اراضی استراتژیک با نیروی انسانی جوان و مستعد، هنوز از نظام حکومت‌داری متمرکز بر انکشاف پایدار و متوازن فاصلۀ بسیار زیاد دارد و به سطح قابل قبولی از بهره‌وری در مدیریت شهری نرسیده است و مردم این کشور در طول سالیان متمادی، علیرغم داشته‌ها و امکانات فوق، از مشکلات اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی رنج می‌برند. در یک بررسی کلی به این یافته میرسیم که مشکلات فوق بخاطر برنامه‌ریزی های کوتاه‌مدت و با چشم انداز محدود است که این جغرافیا را از رسیدن به ظرفیت های مستعد آن عقب نگهداشته است. به نظر میرسد که اتخاذ رویکرد برنامه‌ریزی استراتژیک میتواند راهکار اساسی برای برون‌رفت از وضعیت موجود در این کشور باشد. به همین جهت هدف اساسی این تحقیق بررسی تأثیر برنامه‌ریزی استراتژیک بر افزایش بهره‌وری نظام مدیریت شهری است تا از نتایج کاربردی و توسعه‌ای آن برای برنامه های ملی عمرانی جهت دستیابی به توسعه اقتصادی و انکشاف پایدار استفاده شود. این تحقیق کیفی به روش ترکیبی مطالعات کتابخانه ای و میدانی) انجام شده است و داده های توصیفی توسط نرم افزار SPSS با آزمون T مورد تحلیل قرار گرفته که در نتیجه آن فرضیه های اثرگذاری متغیر مستقل بر وابسته اثبات شده است.

کلیدواژه‌ها